Анир чимээгүй алгуурхан холдоно, ижий
Алс битүүхэн аяндаа жижигрэнэ, ижий
Цагийн цохилоо ижийн минь насыг зөөнө
Цангасан дэлхий мөддөө эх хүнээр дутна
...
Тэмдэглэлийн хуучин дэвтрээ сөхөн суутал эл мөрүүд нүдний өмнө туслаа. Үл мэдэг
зүйлсийг ч сонордох хурц хирнээ, хайрыг онож мэддэггүй хөхөмдөг нүдээрээ охин
нь дахин дахин гүйлгэж уншлаа. Тэр нэгэн зуны дурсамж ийнхүү сэдэрч тэмдэглэл юугаан
бичиж сууна.2012 оны зуны эхэн сар налайсан ногоон зүлгэн дээр манайх гэрээ
барьж төвийн айлуудын адилаар лаагартаа буулаа. Сонгуулийн жил байсан тул
оройд бүжиг таанз болж өдөр нь цагаан хоолой барьсан машинтай хэсэг бүлэг
хүмүүс ямар нэгэн зүйлийн тухай зарлаж харагдана. Сонгуулийн ажилд олон хүмүүс
орж бараг айл бүрээс зоолттой нэг хүн нэр дэвшигчдын сурталчилгаанд явдаг
байсан юм. Манайхаас ч бас ээж Батцогт гэх нэр дэвшигчийн сурталчилгааны ажилд
орлоо. Өдрийн 20000 ч билүү тэр үедээ нилээн гайгүй цалинтай л байсан
санагдана. Нэг ёсны амьд рекламчид юмуу даа. Ингээд аав адуугаа хариулж би үхэр
тугалаа нийлүүлэхгүй гэж нааш цааш гүйсээр сар гаруй байлаа. Ээж өглөө эртээ
босож үнээгээ сааж сүүгээ хөөрүүлчихээд 10 цаг өнгөрөөгөөд ажилдаа явна.
Орой ээжийн ирэхийг дөхүүлээд аав бид 2 урд довцог дээрээ гараад дуран
тавиад суучихна. Өдөржин аавтай байх уйтгартай элдэв сонин хачин ярихаар урдаас
тоглоом шоглоом болгоод ер тоохгүй харин ээж бол өө тиймүү гэж дэмжээд тун
аятайхан байдаг билээ. Ашгүй 6 сарын сүүлээр сонгууль ч дууслаа Элбэгдорж
ерөнхийлөгч болж Ховд аймгаас ээжийн ажиллаж байсан тойргын Бямбацогт Батцогт
гэх 2 гишүүн сонгогдлоо. Тэр оройдоо л найр наадам болж гишүүдийн баярыг
тэмдэглэх юм болов. Нилээн хэдэн хониор хорхог хийж идэж уух чихэр боов их ихээр
нь авчирч Батцогт гишүүн нийт дэмжигчдээ дайлсан гэнэ. Сурталчилгааны хуудас
тараахад авахгүй би өөр намынх, дэмжихгүй гэж эсэргүүцэж байсан хүмүүс
тэр цайллаган дээр ирчихсэн хоол идэн архи ууж баяр хүргэе гэж олны дундуур
зүтгэж байх юм гэнэ.Шарыг харан шарваж улааныг харж урвагчид олон байх юм даа.
Маргааш өглөө нь 7.1 байсныг би тодхон санадаг юм. Энэ өдөр манайх ээж завтай болсон болохоор гүүгээ барья гэж өдөр харсан билээ. Аймгаас ах эгч нар ирж цай цүү уун сонгуулийн сонин сайхан ярилцаад ажилдаа гарцгаалаа. Ах адуугаа хурааж ирэхээр явж, аав хүргэн ахтай зэлээ татаж, ээж эгч 2 унаганыхаа ногтнуудыг сэлгэж янзлаад дуусаж байлаа. Би отгон хүүхдийн дархан эрхээ эдэлж цай уун, элдэв юм ярьж урьд урьдны жилүүдийн дурсамжийг сөхөн , ээжийг нэгэн зант бор гэдэг хэзээний л ааш нь засардаггүй гүү тангарч байсан тухай, эгчийн барьж байсан эмнэг байдсан гүү тохойг нь өмөртөл хазсан тухай хуучлан ам хуурайгүй суулаа. Ингээд гадаа адуу янцгаах дуунаар бид гарцгаав. Ээж амандаа маани уншин\ээжийн аав лам хүн байсан\ аав уугиулсан арцны угалзарсан гоёмсог утаанд хазаар ногтоо ариулав. Иссэн айрагны хөөс шиг бор зүсмын\цагаан өнгөтэй\ омголон адуунууд зэлэн дээр тогтож ядна. Хамгийн ууган унагыг аав зааж ах ухасхийж бугуйл шидэв. Эхээс гараад салхинаас өөрийг толгойдоо хүргээгүй унага янцгаан тонгочиж ах чихдэн дарахад ээж ухасхийн ногт углав. Зарим унага гуяа даган шээс нь савирч хөх мах нь чичирч харагдана. Гэнэтхэн аавийн орилох дуу хадаж тэр зүгт харвал ээж газарт хөлөө барин сууж байлаа.айх гайхах зэрэгцэн гүйн очвол ээжийг унага чагталж байхад хажууд нь тонгочиж байсан чагттай унага хөлөн дээр нь хамаг биеэрээ уначихжээ. Ээжийн минь хөл нахилзан яг л миний уурлан байж хугалдаг нойтон харгана шиг нүд халтирам харагдлаа. Бүх юм нулимсан дунд эрээлжилж ээждээ ойртож ч чадахгүй салганаж байхдаа яагаад ч юм бурхан тэнгэрт л хамгийн их гомдож байсансан. Магадгүй ээжийг минь бидний төлөө амьдралын төлөө дэндүү их хөдөлмөрлөж байсан болохоор амраг гээд суулгачихсан ч байж болох юм. Хожим тэсвэр тэвчээрийн оргил нь ээж минь гэдгийг ойлгосон доо. Тэр үед ёолох нь байтугай намайг тайвшруулж битгий уйл миний охин, чиг тавих мод аваад ир гэртээ ороё гэж байж билээ.Ингээд ээж эмнэлэг бараадан ахиад л аав бид 2 үлдэх нь тэр. Надад бүр ч их хариуцлага ноогдож үхэр саах цагаан идээ хийх ажил нэмэгдэв. Намарших тусам үхэр оройтож ирэх нь ихсэж бүр сүүлдээ шөнө ирнэ. Хэдэн өглөө босож чадахгүй нойрмоглоод сүүлдээ дасчихаж билээ. Өглөөд ээжийн яндан хөөлөх дууг орондоо хэвтээд сонсох даанч сайхан байдагсан. Бороотой өдөр уламжлал юм шиг хийдэг борц хөвүүлсэн банштай цайг тэр зун л нээг их санаж билээ. . Өглөө болгон ганцаараа үнээгээ сааж нойрмоглон байхдаа ээжийгээ эдгэхээр заавал эрт босож тугал ивэлгэж өгнө дөө гэж бодолдоо сүлнэ. Бие ухаан жигдэрч том болсон хэдий ч ээжийгээ дулаан хөнжилд нь амруулж, бүлээн цайг нь халааж өгөн, халамжлахын оронд өчүүхэн залхууд хөтлөгдөн, өглөө босож өгсөн нь нэг ч үгүй байжээ. Үүрийн жин хүйтнээр өндийн босч хөхүүлэн, өвөл зуны улиралд өсгөхийн төлөө зүтгэж ирсний ачийг нь хайхралгүй өдий хүрснээ тэгэхэд л ойлгосон юм.
СУИС РТМУС-ын Сэтгүүлчийн 2-р ангийн оюутан Г.Бадам
Маргааш өглөө нь 7.1 байсныг би тодхон санадаг юм. Энэ өдөр манайх ээж завтай болсон болохоор гүүгээ барья гэж өдөр харсан билээ. Аймгаас ах эгч нар ирж цай цүү уун сонгуулийн сонин сайхан ярилцаад ажилдаа гарцгаалаа. Ах адуугаа хурааж ирэхээр явж, аав хүргэн ахтай зэлээ татаж, ээж эгч 2 унаганыхаа ногтнуудыг сэлгэж янзлаад дуусаж байлаа. Би отгон хүүхдийн дархан эрхээ эдэлж цай уун, элдэв юм ярьж урьд урьдны жилүүдийн дурсамжийг сөхөн , ээжийг нэгэн зант бор гэдэг хэзээний л ааш нь засардаггүй гүү тангарч байсан тухай, эгчийн барьж байсан эмнэг байдсан гүү тохойг нь өмөртөл хазсан тухай хуучлан ам хуурайгүй суулаа. Ингээд гадаа адуу янцгаах дуунаар бид гарцгаав. Ээж амандаа маани уншин\ээжийн аав лам хүн байсан\ аав уугиулсан арцны угалзарсан гоёмсог утаанд хазаар ногтоо ариулав. Иссэн айрагны хөөс шиг бор зүсмын\цагаан өнгөтэй\ омголон адуунууд зэлэн дээр тогтож ядна. Хамгийн ууган унагыг аав зааж ах ухасхийж бугуйл шидэв. Эхээс гараад салхинаас өөрийг толгойдоо хүргээгүй унага янцгаан тонгочиж ах чихдэн дарахад ээж ухасхийн ногт углав. Зарим унага гуяа даган шээс нь савирч хөх мах нь чичирч харагдана. Гэнэтхэн аавийн орилох дуу хадаж тэр зүгт харвал ээж газарт хөлөө барин сууж байлаа.айх гайхах зэрэгцэн гүйн очвол ээжийг унага чагталж байхад хажууд нь тонгочиж байсан чагттай унага хөлөн дээр нь хамаг биеэрээ уначихжээ. Ээжийн минь хөл нахилзан яг л миний уурлан байж хугалдаг нойтон харгана шиг нүд халтирам харагдлаа. Бүх юм нулимсан дунд эрээлжилж ээждээ ойртож ч чадахгүй салганаж байхдаа яагаад ч юм бурхан тэнгэрт л хамгийн их гомдож байсансан. Магадгүй ээжийг минь бидний төлөө амьдралын төлөө дэндүү их хөдөлмөрлөж байсан болохоор амраг гээд суулгачихсан ч байж болох юм. Хожим тэсвэр тэвчээрийн оргил нь ээж минь гэдгийг ойлгосон доо. Тэр үед ёолох нь байтугай намайг тайвшруулж битгий уйл миний охин, чиг тавих мод аваад ир гэртээ ороё гэж байж билээ.Ингээд ээж эмнэлэг бараадан ахиад л аав бид 2 үлдэх нь тэр. Надад бүр ч их хариуцлага ноогдож үхэр саах цагаан идээ хийх ажил нэмэгдэв. Намарших тусам үхэр оройтож ирэх нь ихсэж бүр сүүлдээ шөнө ирнэ. Хэдэн өглөө босож чадахгүй нойрмоглоод сүүлдээ дасчихаж билээ. Өглөөд ээжийн яндан хөөлөх дууг орондоо хэвтээд сонсох даанч сайхан байдагсан. Бороотой өдөр уламжлал юм шиг хийдэг борц хөвүүлсэн банштай цайг тэр зун л нээг их санаж билээ. . Өглөө болгон ганцаараа үнээгээ сааж нойрмоглон байхдаа ээжийгээ эдгэхээр заавал эрт босож тугал ивэлгэж өгнө дөө гэж бодолдоо сүлнэ. Бие ухаан жигдэрч том болсон хэдий ч ээжийгээ дулаан хөнжилд нь амруулж, бүлээн цайг нь халааж өгөн, халамжлахын оронд өчүүхэн залхууд хөтлөгдөн, өглөө босож өгсөн нь нэг ч үгүй байжээ. Үүрийн жин хүйтнээр өндийн босч хөхүүлэн, өвөл зуны улиралд өсгөхийн төлөө зүтгэж ирсний ачийг нь хайхралгүй өдий хүрснээ тэгэхэд л ойлгосон юм.
СУИС РТМУС-ын Сэтгүүлчийн 2-р ангийн оюутан Г.Бадам
Гайхалтай. Игээтэй л уйлчихсангүй
ReplyDelete